انتهای جاده عشق
خنده بر لب میزنم تا کس نداند رازدل-.-.-.-.- ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت
شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟ چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟ خداحافظ ، تو ای بانوی شب های غزل خوانی خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !! به یاد داشته باش هر گاه دفتر محبت را ورق زدی و هر گاه زیر پایت خش خش برگها را احساس کردی وهر گاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش دیدی برای یک بار از گوشه ذهن خود نه به زبان بلکه از ته قلب نازنینت بگو یـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــادت بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــخیر اولین روز دبستان بازگرد باز گرد ای خاطرات کودکی خاطرات کودکی زیباترند درسهای سال اول ساده بود درس پند آموز روباه و خروس روز مهمانی کوکب خانم است کاکلی گنجشککی باهوش بود با وجود سوز و سرمای شدید تا درون نیمکت جا می شدیم پاک کن هایی ز پاکی داشتیم کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت گرمی دستانمان از آه بود مانده در گوشم صدایی چون تگرگ همکلاسیهای من یادم کنید همکلاسیهای درد و رنج و کار بچه های دکه سیگار سرد کاش هرگز زنگ تفریحی نبود کاش می شد باز کوچک می شدیم یاد آن آموزگار ساده پوش ای معلم نام و هم یادت به خیر ای دبستانی ترین احساس من گفتند دوست داشتن خون دل خوردنه ولی باورم نشد گفتند دوست داشتن جداييه ولی باورم نشد گفتند دوست داشتن رنج کشيدنه ولی باورم نشد حالا که تو رو دوست دارم همه چيز باورم شد یاد گرفتم که عشق با تموم عظمتش دو سه ماه بیشتر زنده نیست یاد گرفتم که عشق یعنی فاصله و فاصله یعنی دو خط موازی که هیچگاه به هم نمی رسند یاد گرفتم در عشق هیچکس به اندازه خودت وفادار نیست و یاد گرفتم هر چه عا شق تری تنهـــــــــــــاتری... 
وقتی که قلب سنگ ِ تو را هم شکافتم 
چشمم برای دیدن ِ خون نا امید بود
تقصیر عشق نیست ، خداوند شاهد است هر هندوانه ای که بریدم سفید بود !
چون ادعات میشه که ریاضیت خوبه
بیا اینم آبنباتی که قرار بود جایزه بهت بدم 
گاهی گمان نمی كنی ولی می شود
گاهی نمی شود كه نمی شود كه نمی شودگاهی هزار دوره دعا بی اجابتست گاهی نگفته قرعه به نام تو می شودگاهی گدای گدايی و بخت نيست گاهی تمام شهر گدای تو می شود
نگاهت رو به کسی بدوز که قلبش برای تو بتپه چشمات رو با نگاه کسی آشنا کن که زندگی رو درک کرده باشهسرت رو روی شونه های کسی بذار که از صدای تپشهای قلبت تو روبشناسهآرامش نگاهت رو به قلبی پیوند بزن که بی ریاترین باشهلبخندت رو نثار کسی کن که دل به زمین نداده باشهرویات رو با چهره ی کسی تصویر کن که زیبایی رو احساس کرده باشهچشم به راه کسی باش که تو رو انتظار کشیده باشهاما عاشق کسی باش که تک تک سلولهای بدنش تقدس عشق رو درک کنه
برای عشق قبول كن ولی غرورت رو از دست نده!
برای عشق گريه كن ولی به كسی نگو!
برای عشق مثل شمع بسوز ولی نذار پروانه ببينه!
برای عشق پيمان ببند ولی پيمان نشكن!
برای عشق جون خودتو بده ولی جون كسی رو نگير!
برای عشق وصال كن ولی فرار نكن!
برای عشق زندگی كن ولی عاشقانه زندگی كن!
برای عشق بمير ولی كسی رو نكش!
برای عشق خودت باش ولی خوب باش!
کودکی ها شاد و خندان باز گرد
بر سوار اسب های چوبکی
یادگاران کهن مان بهترند
آب را بابا به سارا داده بود
روبه مکار و دزد و چاپلوس
سفره پر از بوی نان گندم است
فیل نادانی برایش موش بود
ریز علی پیراهن از تن می درید
ما پر از تصمیم کبری می شدیم
یک تراش سرخ لاکی داشتیم
دوشمان از حلقه هایش درد داشت
برگ دفتر ها به رنگ کاه بود
خش خش جاروی با پا روی برگ
باز هم در کوچه فریادم کنید
بچه های جامه های وصله دار
کودکان کوچک اما مرد مرد
جمع بودن بود و تفریقی نبود
لا اقل یک روز کودک می شدیم
یاد آن گچها که بودش روی دوش
یاد درس آب و بابایت به خیر
بازگرد این مشقها را خط بزن ...
عشق یعنی مهر بی اما ، اگر
عشق یعنی رفتن با پای سر
عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست عشق یعنی جان من قربان اوست عشق یعنی خواندن از چشمان او عشق یعنی حرفهای دل بدون گفتگو
عشق یعنی عاشق بی زحمتی عشق یعنی بوسه بی شهوتی
عشق یار مهربان زندگی ، بادبان و نردبان زندگی عشق یعنی دشت گلكاری شده عشق یعنی در كویری چشمه ای جاری شده
عشق یعنی در خزانی پرگریز و زرد و سخت عشق تاب آخرین برگ درخت عشق یعنی روح را آراستن عشق یعنی بی شمار افتادن و برخاستن 
ABOUT
.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=
من پذیرفتم که عشق افسانه است
این دل درد آشنا دیوانه است
میروم شاید فراموشت کنم
با فراموشی هم آغوشت کنم
میروم از رفتن من شاد باش
از عذاب دیدنم آزاد باش
گرچه تو تنهاتر از من میروی
آرزو دارم ولی عاشق شوی
آرزو دارم بفهمی درد را
تلخی برخوردهای سرد را
.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-
به هر کس دل نهادم بي وفا شد .....
چو پاي بندش شدم از من جدا شد ....
به اشک و آه من خنديد و خنديد .....
ولي ناله دل درمانده نشنيد ....
شما اي دوستان اکنون بدانيد ....
کتاب سرگذشتم را بخوانيد .....
به هر کس ميرسيد اين نکته گوييد ....
که راه عاشقي هرگز نپوييد!!!!!!!!!!!!!!!
MENU
ARCHIVES
LINKS
DESIGN
محیا جون
OTHERS
